Volvendo as andainas!

Mire que lle digo, Don Manoel! Fágolle caso; deixo, por un tempo, de facer coma a andavía espantando aos poucos lectores que lle seguen nas miñas arroutadas, e volvo as andainas do noso benquerido Tino, o A-ver-o-mar, no Gran Sol. Non sei se xa lle contara, Don Manoel, que poucos mariñeiros experimentados levabamos naquelas tripulacións; moitos, subían a un buque por vez primeira, e dos que xa navegaran antes, boa parte non sabían nada das faenas de pesca. Pero eran tempos de moita fame, e aínda que algún intentara advertirlles de que cando firmaban o rol cunha xis, estaban a firmar a súa sentenza de morte, non lle farían caso; morrer hai que morrer e no buque a comida non faltaba. E, mire que lle digo, Don Manoel! Que aínda que “onde hai patrón non manda mariñeiro” non é menos certo que onde hai armador o patrón non manda un carallo.